Myrna Castillo Kabiyak Tagalog Penekula -

At sa ilalim noon, may isang maikling dedikasyon:

Ngunit sa likod ng kanyanf tapang ay may gabi-gabing pagdududa. Madalas mag-isa si Myrna sa kanyang escritorio, hawak ang isang lumang litrato ni Luis na may nakasulat sa likuran: "Para sa babaing magpapatawad sa akin balang araw."

Makalipas ang isang taon, nailathala ang bagong dulang pampelikula ni Myrna Castillo — hindi tungkol sa pag-ibig na nasira, kundi tungkol sa pag-ibig na hindi nasimulan. Walang traydor. Walang iniwan. Tanging dalawang tao na nagpasyang maging masaya, kahit hindi na para sa isa't isa. Myrna Castillo Kabiyak Tagalog Penekula

Sa pagkakataong ito, kumuha siya ng panulat.

Natagpuan ni Myrna si Luis isang araw sa kanilang maliit na apartment, may kasamang ibang babae. Hindi siya sumigaw. Hindi siya umiyak sa harap nila. Ang ginawa niya, kumuha ng papel at sinulat ang pinakamahaba, pinakamadilim na monologo ng kanyang buhay — ngunit walang karakter na sumambit. Tanging siya lang ang nakabasa noon. At sa ilalim noon, may isang maikling dedikasyon:

Nasa isang maliit na bahay-kubo si Luis. Payat. Maputla. Ngunit nang makita si Myrna sa pintuan, ngumiti siya — ang parehong ngiti labing-anim na taon na ang nakalilipas.

"Mahal na Luis," sinimulan niya. "Hindi kita kayang patawarin sa paraang gusto mo. Hindi dahil sa masama ang puso ko, kundi dahil ang pagpapatawad ay hindi isang linya sa dulo ng pelikula. Ito ay isang mahabang proseso na hindi natatapos sa isang 'sige, patawad na.'" Walang iniwan

Naging sila. Tatlong taon ng tula, musika, at mga gabing ginagabing ng mga ilaw ng Maynila. Ngunit gaya ng lahat ng kwento ni Myrna, dumating ang punto ng "kabiyak" — ang pagkawatak-watak.