Kongo, Shtator 1961. Një kompani e vogël e trupave irlandeze paqeruajtëse, “A Company”, dërgohet në një qytet të vogël minierash: Xhadotvili. Misioni i tyre është të mbrojnë civilët. Ajo çfarë nuk iu tha, ishte se ata ishin një karrem.
Më 17 Shtator, municioni mbaron. Trupat irlandeze kanë mbajtur një ushtri prej 5,000 vetësh për gjashtë ditë. Ata kanë vrarë mbi 400 armik dhe kanë plagosur mbi 1,000. Nga 150 irlandezët, vetëm 20 janë plagosur. Asnjë i vdekur. the siege of jadotville me titra shqip
Më 13 Shtator, fillon makthi. Mortaja dhe artileria bien mbi pozicionet e tyre. Mercenarët sulmojnë në valë, duke bërtitur në frëngjisht dhe suedisht. Por irlandezët nuk dorëzohen. Ata luftojnë si luanë. Kongo, Shtator 1961
Pas pesë ditësh pa gjumë, pa ushqim dhe pa municion, Quinlan kupton të vërtetën: Komanda e OKB-së nuk po dërgon ndihmë. Një kolonë ndihmëse suedeze dhe irlandeze është ndaluar 30 kilometra larg. Ata janë lënë të vdesin. Një oficer i lartë në radio thotë qartë: “Nuk ka përforcime. Mbani pozicionin deri në fund.” Ajo çfarë nuk iu tha, ishte se ata ishin një karrem
“Sa janë?”
( duke parë me dylbi ) “Komandant, lëvizje në perëndim. Jo uniforma të OKB-së. Janë mercenarë francezë dhe vendas të armatosur rëndë.”
Për 40 vjet, këta burra u quajtën “të turpshëm” nga ushtria e tyre. Derisa më në fund, bota mësoi të vërtetën: Ata nuk humbën. Ata i mbijetuan të pamundurës.